Komentarze do: Niekończąca się opowieść o pionie decyzyjnym

Autor: foma

foma — Tue, 02 Jun 2009 13:57:47 +0000

Przy uzgadnianiu z szefem ostatecznej formy prezentacji jest tak samo, tylko popcornu nie można sobie przynieść. Ważne, by nie wyrzucać wcześniejszych wersji, bo mogą się okazać rewolucyjnie odkrywcze…
ps. blog pierwsza klasa

Autor: Farin

Farin — Tue, 26 May 2009 17:05:11 +0000

Z tych kilku wpisów wysnuwa się u mnie taki oto wniosek:
Wszędzie to samo i tacy sami ludzie, nieważne czy się maluje ściany, czy robi obraz na zamówienie czy też kładzie się kafelki w łazience albo stronkę w internecie . Wszyscy mamy jedną wspólną cechę jak dostaniemy paluszek to chcemy całą rączkę.
Mam nadzieję, że jak nabiorę odpowiedniego doświadczenia we własnym fachu to będę potrafił tak „obrabiać” klienta jak mój Ojciec to robi.
Co by nie wyjść na egoistę tego samego i wam życzę :]

Autor: Trist

Trist — Tue, 26 May 2009 12:33:19 +0000

Ja, Kasiu, co prawda nie tworzę tak stron, jeno biżuterię, ale schemat działania jakby znajomy… Średnio mam do tego nerwy, ale zbiorowe przeklinanie w naszej komputerowej klitce przynosi krótkotrwałą ulgę. To czego muszę się jeszcze nauczyć, a do czego wciąż nie mam sumienia, choć zdaję sobie sprawę, że to działa – nie być na każde zawołanie klienta. Jak kolega wyżej napisał – jak będziemy błyskawicznie nanosić tysiące poprawek, bez zwłoki, dumnie i dzielnie – to klient się nam rozwydrzy, trzeba się nie cackać, muszę nad tym popracować;)
mechaniczne pozdro Serniku i owocnego blogowania!
M.

Autor: Konrad

Konrad — Mon, 25 May 2009 07:57:16 +0000

Klient: Ten jasnoszary na bialym tle bedzie ok, prosze mi to tak zrobic…
My: Tekst przestanie byc czytelny a strona zamieni sie w jednolita plame.
Klient: Ja place, ja wymagam. Prosze mi to TAK zrobic…

[kilka poprawek pozniej]

Klient: Prosze wrocic do poprzedniej wersji. Tekst jest nieczytelny a strona zamienila sie w jednolita plame.

Autor: maciek

maciek — Sun, 24 May 2009 11:46:13 +0000

Z mojego doświadczenia wynika, że klient lubi też, żeby się z nim posprzeczać o to, czy wszystkie poprawki są zasadne… Jeśli wprowadzisz wszystkie uwagi bez krytycznego komentarza klient nie będzie cię uważał za profesjonalistę. To taka psychologiczna potrzeba, jak targowanie się na wschodnim targu Zgadzanie się na wszystko, skutkuje tym, że na pewno w przyszłym tygodniu trzeba będzie te poprawki odkręcać, bo klient zmieni zdane i będzie nam wyrzucał, że zrobiliśmy dokładnie tak jak chciał
Klient nasz pan i może sobie życzyć wszystkiego, ale jeśli zobaczy że nie jest tak łatwo, to przynajmniej bywa bardziej konsekwentny

Autor: kasia

kasia — Sat, 23 May 2009 19:41:05 +0000

hm… porobić projekty czy powykładać chemię na półkę, którą płatną czynność by tu wybrać, hm hm. obie są takie kuszące…

Autor: christobal

christobal — Sat, 23 May 2009 19:34:00 +0000

A możesz mi przypomnieć w którym miejscu cokolwiek pisałem o tym jak kto ma podchodzić do projektowania?
Stwierdziłem jedynie, że jeśli nie zostałaś wynajęta do malowania sufitu kaplicy sykstyńskiej, to nawet „poprawki” są po prostu zapłaconą czynnością. Jedną z wielu do wykonania.

Nie pisz jak mam odbierać Twoje wpisy. To jest równie idiotyczne jak opowiadanie a później tłumaczenie pointy dowcipu.

PS
Niektóre elementy historyjki wcale nie świadczą źle o kliencie, choć brzmią zabawnie…

Autor: kasia

kasia — Sat, 23 May 2009 17:37:49 +0000

Ja nie mam urażonej dumy artysty, bo artystą nie jestem (nie robię do szuflady tylko za pieniądze). Nie odbieraj też moich wpisów jako wyraz frustracji na cały świat i zastępstwo dla otwarcia okna i sypania kurwami w przechodniów, to po prostu historyjki z życia (mojego, kogoś znajomego, może nieznajomego). Ale, jako, że nie jestem małpką z włącznikiem „każą robić robię, nie każą nie robię” to jednak część mnie przywiązuje się do projektu. To chyba dobrze, co?
Zauważ też, że nigdzie w tym wpisie nie próbuję nikomu wmówić, że poprawki „narażają moje dzieło”. Skupiam się tylko na pionie decyzyjnym.
Poza powyższą historyjką, prywatnie uważam, że taki pion decyzyjny działa przede wszystkim na szkodę firmy, która zamawia stronę, a nie moją.
A co do Twoich komentarzy: czy wszyscy wg. Ciebie powinni jałowo podchodzić do swojej pracy? Mieć w dupie i klepać? Zdecydowanie wolę czasem się zirytować i czasem się z czegoś ucieszyć niż być kukiełką do klepania w klawisze przez te (ostatnio) 12 godzin dziennie.

Autor: christobal

christobal — Sat, 23 May 2009 17:08:02 +0000

gwoli uzupełnienia. Fragment mojej umowy.
§ X
Zamawiający dołączy do niniejszej umowy specyfikację techniczną w formie elektronicznej lub w formie papierowej. Osoby uprawnione do przekazywania informacji ze strony Zamawiającego: .
- imię nazwisko, stanowisko,
- imię nazwisko, stanowisko,
Osobą decyzyjną w zatwierdzaniu danych do realizacji umowy jest:
- imię nazwisko, stanowisko – TA OSOBA MUSI BYĆ W KRS

nie pytam z kim rozmawiają, kto im doradza, kto decyduje. Do mnie trafia mail od osoby z umowy. Nic więcej.

§ Y
Odbiór etapów prac/dzieła poświadczony jest odpowiednim protokołem.
Wszelkie modyfikacje wprowadzone po odebraniu wykonanego i odebranego protokołem etapu prac/dzieła, dotyczące istotnych kwestii w wykonaniu niniejszej umowy, muszą być zawarte w formie pisemnej jako aneks do niniejszej umowy, oraz mogą skutkować zmianą zarówno wartości umowy jak i terminu jej wykonania.

Nie ma podpisu osoby wpisanej do KRS, nie ma robota stoi. Ii niech biją pianę we własnym gronie do woli. Licznik bije.

Autor: christobal

christobal — Sat, 23 May 2009 16:58:13 +0000

Ależ Kasiu, gdy ktoś płaci za mój czas, to ma prawo go dowolnie wykorzystywać, także na robienie 50 razy tego samego.
Jakbym chciał robić za artystę to malowałbym obrazy i chodził ubrany jak Jacyków.

Rzemieślnik też maluje ścianę dopóki klient nie powie, że jest cacy.